Wszystkie wpisy

O Tinie Turner można mówić, pisać, opowiadać wiele. To artystka, która zasłynęła swoim wyjątkowym głosem i niesamowitą sceniczną charyzmą. To kobieta, którą kochała scena, a jej odejście w maju 2023 roku było niezwykle bolesne dla całego świata muzyki. Lata mijają, a muzyka Tiny Turner wciąż żyje i nadchodzący koncert jest tego najlepszym przykładem.

Jesień kojarzy mi się z pięknymi, kolorowymi drzewami; kojarzy mi się z hektolitrami wypitej herbaty. Ale jakoś szczególnie kojarzy mi się z wieczorami spędzonymi w kinie. Kino to dla mnie miejsce, które co roku odkrywam ponownie - właśnie w rejonach października. Jeśli macie podobnie jak ja i już poczuliście ochotę na wybranie się na seans na wielkim ekranie, to okazja do tego będzie już w ten weekend. Czas bowiem na Święto Kina!

Mit o Orfeuszu i Eurydyce to jedna z tych opowieści, które kultura przemieliła już na każdy możliwy sposób. Znamy go wszyscy: wielka miłość, tragiczna śmierć, rozpacz, zejście do piekieł i odwrócenie wzroku w ostatniej chwili. Romantyczny patos w najczystszej postaci. Kiedy więc w ramach jubileuszowej, XX edycji Festiwalu „Lalka też Człowiek” trafiłam do Służewskiego Domu Kultury na spektakl „Poszukiwana Eurydyka” (Wanted Eurydice) niemieckiego duetu Lehmann und Wenzel...

Zdarza się, że świetna książka trafia w nasze ręce w nienajlepszym momencie. Tak było w moim przypadku z „Kwiatami dla Algernona”. Czytałam ją na raty, w ciągłym rozbieganiu, co skutecznie zabiło płynność i nie pozwoliło mi w pełni zanurzyć się w tę historię. I choć ostatecznie zabrakło mi tego ostatecznego ciosu prosto w serce, który zostawia z gulą w gardle na kilka dni, nie da się ukryć jednego: to treść bardzo wartościowa. Książka Daniela Keyesa to piękna opowieść

Uwaga, będzie wstęp. Jeszcze nie dobiłam do trzydziestki, choć niewiele mi właściwie brakuje <ughh, ależ to zabrzmiało>. To oznacza, że nie należę do najmłodszego pokolenia, ale też nie do tego, które w swoich młodych latach czekało z zapartym tchem na kultową "Kobrę" w Teatrze Telewizji. Nie mogę więc czuć tego sentymentu, ale dzięki nowej produkcji, emitowanej na kanale pierwszym Telewizji Polskiej, sam klimat mogłam poczuć. Dzisiaj będzie o powrocie Juliusza Machulskiego..

Przez długi czas wybierałam gry towarzyskie trochę na wyczucie. Jeśli pudełko wyglądało dobrze, opis obiecywał dużo śmiechu, a temat wydawał się uniwersalny, zakładałam, że tytuł sprawdzi się podczas rodzinnego wieczoru albo spotkania ze znajomymi. Po kilku takich zakupach szybko wyszło, że to nie działa tak prosto. Jedna gra była zabawna, ale tylko przez chwilę. Inna miała ciekawy pomysł, tylko przy większej liczbie osób robiła się zbyt wolna i połowa stołu bardziej czekała

Wszystko co najlepsze dzieje się, gdy się tego nie spodziewamy. Czasem, gdy już tracimy nadzieję. Czasem, gdy opadamy z sił, a czasem, gdy nawet nie zdajemy sobie z tego sprawy. To co najlepsze to bowiem czasem zwykły uśmiech osoby, którą kochamy, może to powolny poranek z filiżanką herbaty, a może zwyczajny spacer. Ten taki, jak każdy inny. Ale może doceniamy go dopiero wtedy, gdy życie zabierze nam siłę i zdrowie. O tym co piękne, trudne, zwyczajne, proste i warte docenieni

Jeśli teatr lalek wciąż kojarzy wam się wyłącznie z bezpiecznym, pluszowym światem dzieciństwa i prostymi bajkami dla najmłodszych, to zdecydowanie czas to zmienić. Animacja dla dorosłych wciąż uznawana jest za formę nieco niszową, może wręcz lekko ekscentryczną, a dla wielu z nas – po prostu nieznaną i niezrozumiałą. Sama miałam w życiu okazję raptem kilkukrotnie obcować z taką formą scenicznej ekspresji i wciąż powoli się na nią otwieram. W październiku będzie ku temu dosko

„Żar” Sándora Máraiego to literacka sekcja zwłok dawnej przyjaźni. Fabuła opiera się na jednym wydarzeniu: po czterdziestu jeden latach milczenia, dochodzi do spotkania dwóch starców. Henryk i Konrad - kiedyś najwięksi przyjaciele, dziś obcy sobie ludzie. Ich bezwarunkowa więź pękła podczas pewnego dnia. Konrad zaraz potem zniknął bez śladu, zostawiając Henryka w sieci narastających domysłów. Nic więcej nie powiem, żeby nie zdradzić tego, co czeka was w książce.

Można mieć do dyspozycji kilkudziesięciu wybitnych muzyków, doskonałą akustykę i perfekcyjnie nastrojone instrumenty, ale w muzyce nic nie obnaża prawdy tak, jak sam ludzki głos. Nie da się za nim schować, nie da się nim oszukiwać. Właśnie temat głosu postanowiła wziąć na celownik Toruńska Orkiestra Symfoniczna w swoim najnowszym cyklu „Głosy (nie)oczywiste”. Już niebawem usłyszymy surowe pieśni tradycyjne, współczesną awangardę, ale też... toruński rap.

W powietrzu czuć jesień, sezon teatralny w budynkach kultury na nowo rozpoczęty, ale ten telewizyjny również nie próżnuje. Za nami pierwsza premiera z udziałem Króla Maciusia Pierwszego, a już dzisiaj na ekranach pojawił się zupełnie inny spektakl. Taki już niekoniecznie dla tych najmłodszych, lecz nieco starszych widzów. A mowa o sztuce Teatru Telewizji "Być jak czterdziestolatek". Chyba każdemu z nas wiek ten kojarzy się ze wspaniałym serialem z lat 70. I bardzo dobrze się

W dniu pogrzebu wspaniałego Jana Frycza polska widownia zasiadła przed ekranami, by obejrzeć jedną z jego ostatnich ról. Spektakl zapowiadano jako produkcję familijną, ale nie oszukujmy się – to baśń tak rozbudowana, niosąca tak głęboki przekaz i posiadająca tyle warstw, że z powodzeniem mogłaby być skierowana wyłącznie do dorosłych.

Jeśli bywacie czasem zmęczeni bezpiecznym i przewidywalnym repertuarem, a w kulturze szukacie autentycznego ryzyka i przeżyć, to 7 września w Studiu Lutosławskiego powinniście się pojawić! A przynajmniej warto takie wyjście poważnie rozważyć. A dlaczego? O tym kilka słów dzisiaj.

„ONY” zaczyna się... dokładnie tak, jak nie powinna zaczynać się żadna klasyczna bajka: od bólu i straty. Tytułowy bohater traci najbliższe mu osoby. Tak, brzmi to jak najczarniejszy dramat psychologiczny. W tym momencie wpadły mi do głowy pewne porównania; bo może to trochę jak "Kraina lodu", a trochę jak "Mały Książę".

Na Wilanów zawsze przyjeżdżam z wielką ochotą. To miejsce ma w sobie coś wyjątkowego, zwłaszcza latem, gdy park ożywa dzięki plenerowym spektaklom. Tegoroczna, jubileuszowa edycja festiwalu teatralnego ponownie przyciągnęła mieszkańców Warszawy, którzy chętnie zbierają się na trawie, by delektować się sztuką pod gołym niebem. W tym roku na pierwszy ogień poszła "Komedia Omyłek" Williama Szekspira, którą miałam okazję również zobaczyć po raz pierwszy.

Sztuk o relacjach partnerskich, rodzinnych i kryzysach jest ooogrom. Zazwyczaj niestety wpadają one w utarte schematy i przewidywalne dialogi. Widziałam już takich historii na pęczki. Tymczasem „Wspaniałe horyzonty” (oryg. "Grand Horizons" autorstwa amerykańskiej dramatopisarki Bess Wohl) w Teatrze 6. piętro zaserwowały coś jednak nieco innego. To nie jest sztampowa opowieść, w której od pierwszej minuty wiemy, jak zareagują bohaterowie i co zadzieje się w kolejnej scenie.

Romeo i Julia to jedna z najsłynniejszych par świata. Napisano, nagrano, skomponowano i opowiedziano ich historię już na setki, a może i tysiące różnych sposobów. Nie zmienia to jednak absolutnie nic i wciąż historię zakochanych kolejni twórcy chcą opowiedzieć nam na nowo. Dla tej pary wybrałam się do Opery Narodowej. Szykowałam się na klimatyczną klasykę, a w torebce przygotowane miałam chusteczki na otarcie łez wzruszenia. Jednak... nie były one potrzebne.

Po pięciu latach R@Port, Festiwal Polskich Sztuk Współczesnych, wraca do Gdyni. Od 21 do 24 października w gdyńskich przestrzeniach spotkają się twórcy o uznanej pozycji, międzynarodowym dorobku i realnym wpływie na język współczesnej kultury. W programie znajdą się polskie premiery, pierwsze prezentacje na Pomorzu oraz wydarzenia przygotowane specjalnie na tegoroczną edycję.

Tytuł tego artykułu mógłby zwiastować dogłębną analizę całej twórczości Dana Browna. Uspokajam - nic z tych rzeczy. Nie czytałam wszystkich powieści tego autora, nie mam aż takiej wiedzy, by się w to dzisiaj wgłębiać, bo większość dzieł Browna znam głównie z popkultury i filmowych adaptacji. Niedawno zaczytywałam się w „Aniołach i demonach”, które absolutnie mnie zachwyciły od pierwszej do ostatniej strony. Na fali tego entuzjazmu postanowiłam pójść za ciosem i sięgnąć po now

Jeśli mieszkacie w stolicy i kręcicie się po centrum miasta, to więcej niż pewne, że nazwa Centralny Plac Muzyki gdzieś musiała Wam mignąć. Centralny Plac Muzyki to bowiem nowy letni festiwal w Warszawie, trwający trzy tygodnie i obejmujący 13 darmowych oraz biletowanych wydarzeń z obszaru muzyki klasycznej, opery i musicalu. Tego dnia właściwie w ogóle nie planowałam wybierać się na to wydarzenie, ale los tak chciał, że jednak do centrum trafiłam I bardzo się cieszę.