HALO?

Dzisiaj będzie krótko. Dzisiaj będzie krótko, bo ja po prostu nie mam słów. Nie mam słów na to, co zobaczyłam. Nie mam słów na to, jak to zostało przedstawione, jak wybitnie napisane i jak fenomenalnie zagrane. Jeśli weszliście na tę recenzję, aby przeczytać, czy warto wybrać się na "Braci Lehman" do Teatru Współczesnego, to odpowiedź jest prosta: TAK. W tym momencie możecie wyłączyć moją stronę i zakupić bilety. Podziękujecie mi później. Ta sztuka to perła, której szukałam!

Zazwyczaj zaglądacie na moją stronę po gorące, szczere, teatralne recenzje, ale dzisiaj robię mały wyjątek. Zamiast oceniania - mam dla Was zapowiedź. I to zapowiedź wydarzenia, po którym na pewno pojawią się na stronie dwa nowe artykuły. Z ogromną przyjemnością, w imieniu organizatorów, zapraszam Was na wyjątkową, letnią inicjatywę, jaką jest "Szekspir w Parku".

Zawsze wychodzę z założenia, że teatr, a już w szczególności opera, powinna chwytać za gardło, uwodzić i zostawiać nas z emocjonalnym uniesieniem. Niestety, moja relacja z Operą Narodową ostatnio bywa z lekka szorstka. I choć „Traviata” z librettem opartym na kultowej "Damie kameliowej" Dumasa (syna) zapowiadała się jako pewniak do zachwytów, to finalnie... znowu coś mi tu nie zagrało.