Najlepsze gry towarzyskie na wieczór z rodziną i znajomymi – jak wybrać tytuł, który rozkręci imprezę?

[Artykuł sponsorowany]

Przez długi czas wybierałam gry towarzyskie trochę na wyczucie. Jeśli pudełko wyglądało dobrze, opis obiecywał dużo śmiechu, a temat wydawał się uniwersalny, zakładałam, że tytuł sprawdzi się podczas rodzinnego wieczoru albo spotkania ze znajomymi. Po kilku takich zakupach szybko wyszło, że to nie działa tak prosto. Jedna gra była zabawna, ale tylko przez chwilę. Inna miała ciekawy pomysł, tylko przy większej liczbie osób robiła się zbyt wolna i połowa stołu bardziej czekała niż grała. Dopiero kiedy zaczęłam patrzeć nie na sam opis, ale na to, jak dana planszówka się sprawdza przy prawdziwym spotkaniu, dużo łatwiej było mi wybierać tytuły, do których naprawdę chce się wracać.

Dziś przy takich zakupach interesuje mnie przede wszystkim to, czy gra szybko wciąga wszystkich do zabawy. Nie chodzi nawet o poziom trudności, tylko o tempo, prostotę zasad i to, czy po kilku minutach przy stole pojawia się energia. Lubię moment, w którym ktoś zaczyna się spieszyć z odpowiedzią, ktoś inny próbuje przechytrzyć resztę, a osoby siedzące obok przestają tylko patrzeć i same chcą dołączyć.

Dlaczego The Floor tak dobrze sprawdza się na spotkaniu z rodziną i znajomymi

Jednym z tytułów, które ostatnio najmocniej zapadły mi w pamięć, jest The Floor gra planszowa. Zainteresowała mnie już samą formułą, bo bazuje na teleturniejowym pomyśle, a takie mechaniki potrafią dobrze przenieść emocje na domowy stół. Później doszła praktyka i okazało się, że w tym przypadku nie kończy się na chwytliwym haśle. Gra naprawdę ma tempo, angażuje większe grono i nie potrzebuje długiego rozruchu, żeby przy stole zrobiło się głośno.

Zasada jest prosta: gracze zajmują pola na planszy, a potem wyzywają sąsiadów na pojedynki w konkretnych kategoriach. Celem jest przejmowanie kolejnych fragmentów planszy i utrzymanie ich jak najdłużej. Brzmi niewinnie, ale kiedy dochodzi do tego presja czasu, robi się znacznie ciekawiej. Trzeba szybko podać słowo pasujące do kategorii i zaczynające się na wskazaną literę, a potem oddać ruch przeciwnikowi. Nagle nawet prosty temat potrafi wywołać pustkę w głowie, bo zegar tyka, a wszyscy przy stole czekają na odpowiedź. Właśnie dlatego the floor gra nie przypomina spokojnego quizu, tylko dynamiczny pojedynek, w którym liczy się i wiedza, i refleks.

Podoba mi się też to, że gra planszowa The Floor nie faworyzuje wyłącznie osób z encyklopedyczną wiedzą. Jasne, znajomość różnych kategorii pomaga, ale równie ważne są opanowanie, szybkość kojarzenia i odporność na presję. Na jednym z naszych spotkań świetnie było to widać. Osoba, która zwykle wygrywa wszystkie rodzinne quizy, zatrzymała się przy prostym haśle tylko dlatego, że włączył się stres. Ktoś inny przejął jej pole i w kilka sekund cała sytuacja na planszy się odwróciła. Takie momenty sprawiają, że nawet osoby, które normalnie nie przepadają za planszówkami, zaczynają śledzić rozgrywkę z dużym zaangażowaniem.

Duży plus daję też za skalę rozgrywki. Gra The Floor została przygotowana dla 2–10 graczy, więc da się ją wyciągnąć zarówno na spokojniejszy rodzinny wieczór, jak i na większe spotkanie ze znajomymi. Wariant drużynowy dodatkowo pomaga wtedy, gdy przy jednym stole siadają osoby w różnym wieku albo z różnym podejściem do gier. Jedni podchodzą do zabawy bardzo ambicjonalnie, inni wolą traktować ją bardziej na luzie. Tutaj da się to połączyć bez wrażenia, że ktoś zostaje z boku.

Jeśli ktoś szuka konkretów, to warto zwrócić uwagę na grę  familijną The Floor: Kto przejmie podłogę (ep60572) Epee. Pod nią kryje się polska edycja inspirowana teleturniejem, przeznaczona dla osób od 10. roku życia. Rozgrywka trwa około 60 minut, a w pudełku znajduje się plansza, żetony uczestników, karty kategorii i karty z literami. Ten czas gry wypada sensownie, bo partia jest wystarczająco długa, żeby zbudować napięcie, ale nie na tyle, by spotkanie zaczęło się rozłazić.

Kiedy wybrałabym The Floor, a kiedy lepiej postawić na lżejszą grę

Przy wyborze tytułu sporo zależy od składu, który siada do stołu. Jeśli wiem, że będziemy grać w mieszanej grupie: dorośli, starsze dzieci, może nastolatki, a do tego każdy lubi odrobinę rywalizacji, wtedy The Floor gra planszowa wypada dla mnie bardzo sensownie. Daje emocje, ale nie wymaga wielkiego przygotowania. Można usiąść, szybko wytłumaczyć zasady i po chwili wejść w pierwsze pojedynki.

Inaczej wygląda sytuacja, kiedy w domu dominują młodsze dzieci albo zależy mi na bardzo krótkiej, lekkiej zabawie. Wtedy dużo częściej patrzę w stronę tytułów prostszych i szybszych. Dobrym przykładem jest podłoga to lawa, czyli motyw znany z dziecięcej zabawy przeniesiony do formatu gry. W wersji karcianej funkcjonuje to jako gra Podłoga to Lawa Rock Rumble Card (Goliath Games) i od razu widać, że to propozycja z innej półki niż The Floor. Tu nie chodzi o kategorie, pojedynki na słowa i walkę o planszę, tylko o dynamiczną zabawę, którą można uruchomić niemal od razu.

Podobnie patrzę na Munchkin: The Floor is Larva. Sam tytuł może przyciągać uwagę, ale to propozycja dużo bardziej specyficzna, skierowana do osób znających świat Munchkina i lubiących jego charakterystyczny humor. Nie wybrałabym jej jako uniwersalnej gry na spotkanie rodzinne z osobami, które chcą po prostu usiąść i od razu zacząć zabawę.

Jeśli ktoś przegląda różne wydania, dobrze zwrócić uwagę także na język. The Floor - Csak egy maradhat társasjáték to węgierska wersja gry, więc przy tytule opartym na słowach i szybkich odpowiedziach ma to duże znaczenie.

Na co zwracam uwagę przed zakupem gry?

Zanim wrzucę nowy tytuł do koszyka, próbuję odpowiedzieć sobie na kilka prostych pytań. Pierwsze brzmi: z kim najczęściej będę w to grała? Nie z „idealną grupą graczy” z opisu producenta, tylko z ludźmi, którzy faktycznie pojawiają się u mnie przy stole. Jeśli zwykle spotykamy się w sześć albo osiem osób, nie wybieram tytułu, który teoretycznie obsługuje taki skład, ale najlepiej działa w cztery.

Drugie pytanie dotyczy tego, ile czasu zajmie wejście do zabawy. Przy grach na spotkania towarzyskie ma to dla mnie ogromne znaczenie. Jeżeli tłumaczenie zasad trwa dłużej niż pierwsza runda, to sygnał ostrzegawczy. Wolę gry, które mają czytelny punkt startowy i od początku uruchamiają interakcję. Pod tym względem gra The Floor wypada bardzo dobrze, bo sama mechanika wyzwań jest intuicyjna, a reszta wychodzi już w trakcie rozgrywki.

Trzecia sprawa to powtarzalność. Nie chcę kupować pudełka, które zadziała raz, a później zacznie nużyć, bo wszystkie partie wyglądają identycznie. Przy tytułach imprezowych dużo zależy od ludzi, ale mechanika też musi dawać przestrzeń na różne scenariusze. W grze planszowej The Floor pomaga układ planszy, liczba kategorii i sam rytm pojedynków, który trudno przewidzieć z góry.

Jak wybieram grę na udany wieczór?

Kiedyś kupowałam gry trochę na zapas. Wydawało mi się, że skoro tytuł zbiera dobre opinie i ma szeroki przedział wiekowy, to prędzej czy później się przyda. Z czasem przestałam tak robić. Teraz wolę pomyśleć o konkretnym scenariuszu. Czy planuję wieczór z dorosłymi, którzy lubią się droczyć i rywalizować? Czy może spotkanie rodzinne, na którym przy stole będą też młodsze dzieci? Czy chcę czegoś na godzinę, czy raczej krótkiej gry, którą można wyjąć między innymi aktywnościami?

Jeżeli odpowiedź brzmi: większa grupa, sporo śmiechu, trochę wiedzy, trochę refleksu i taka rozgrywka, w której wynik potrafi odwrócić się w jednej chwili, wtedy gra The Floor ma dla mnie dużo sensu. Jeśli zaś wiem, że spotkanie będzie krótsze albo bardziej dziecięce, sięgam po coś prostszego. Taki sposób wybierania gier ograniczył u mnie nietrafione zakupy znacznie skuteczniej niż czytanie samych opisów i rankingów.

Przemyślana decyzja!

Przy grach towarzyskich zwracam uwagę nie tylko na sam tytuł, ale też na to, czy opis jasno pokazuje, z jakim typem rozgrywki mam do czynienia. Interesuje mnie liczba graczy, wiek, czas partii i to, czy gra wymaga aplikacji, znajomości języka albo dodatkowych elementów. Gdy przeglądam The Foor grę planszową na allegro, właśnie te informacje są dla mnie najważniejsze, bo pozwalają szybko ocenić, czy dany tytuł pasuje do mojego stołu.

W przypadku The Floor przekonuje mnie to, że jest tu konkretny pomysł na rozgrywkę, a nie tylko teleturniejowa otoczka. Pojedynki w kategoriach, przejmowanie pól, presja czasu i możliwość gry w drużynach tworzą z tego tytuł, który może naprawdę rozruszać spotkanie. Dlatego kiedy zastanawiam się, jaka gra faktycznie rozkręci imprezę, nie szukam już najgłośniejszego tytułu ani pudełka z najbardziej efektownym hasłem. Wolę grę, która nie gubi ludzi na starcie, daje emocje od pierwszych minut i po skończonej partii zostawia ochotę na rewanż